عزاداران بیل

عزاداران بَیَل مجموعه هشت داستان پیوسته درباره فلاکتهای مدام مردمان روستایی به نام بَیَل است. این کتاب را غلامحسین ساعدی نگاشته است و در سال 1343 چاپ شده است. این مجموعه از داستانهای روستایی غلامحسین ساعدی محسوب می‌شود. به نظر جمال میرصادقی دیگر نویسنده ایرانی و منتقد ادبی، منبع الهام ساعدی نقاب مرگ سرخ اثر ادگار آلن پو بوده است.از روی داستان چهارم این مجموعه فیلمنامه گاو نوشته و فیلم گاو ساخته شد مشدی جبار-مشدی صفر-کدخدا- اسلام – مشدی حسن شخصیت های اصلی این داستان اند.
بار تجربه های تلخ و بغرنج مردمان یك روستای دورافتاده. روستای كه انگار سایه ی شومی در زیرش پهن شده و هر از چند گاهی روستاییان رو به نیستی و طرد فرو میبره. جو داستان ها تاریك و غم زده است و بعضا میشه ترس از فلاكت رو توی چهره و حرفای مردمانش حس كرد، اون هم از نزدیك. مردمانی كه گمان میكنند تمام مشكلاتشون از سر این قضیه است كه به میزان كافی عذاداری نكردن و علت تمام بلاهای وارده بر روستاشون رو كوتاهی در عذاداری میدونن كه باعث شده كه امامان و معصومین از دست اونا ناراحت بشن. و همین نكته ای است برای انتخاب عنوان این اثر. این در حالیه كه در یكی از داستان ها علاقه به این عمل حتی باعث پایان ناخوشایند دیگری هم شده.