سبک شخصی در رمان – 6

نویسندگان خلاق روزی متوجه می‌شوند زبان تنها دوستی است که هرگز آن‌ها را تنها نخواهد گذاشت. لحظه‌ای هست که نویسندگان درمی‌یابند قرار نیست به‌تنهایی سفر کنند. بلکه هم‌سفری باوفا و شگفت‌انگیز همراهشان خواهد بود: واژه‌ها.

زبان متعلق به هیچ‌کس نیست. هر شخصی در هر جای دنیا که متولد می‌شود، زبان را به ارث می‌برد. زبان موهبتی عظیم، پیچیده و پایان‌ناپذیر است. کتاب سبک شخصی در رمان ادای احترامی به این موهبت بزرگ است. هر کدام از فصل‌های آن تلاشی برای نمایاندن عمق، نجابت، قدرت و شکوه زبان ماست و اشاراتی هستند در باب قابلیت‌های آن.

نویسنده‌ها عاشق کلمات‌اند و به زبان عشق می‌ورزند. بااین‌حال، نمی‌توانند غنی‌تر از زبانی باشند که با آن می‌نویسند. حتی بزرگ‌ترین نویسنده‌ها هرگز نمی‌توانند به زبان تسلط کامل پیدا کنند.

از هنگامی‌که مردان و زنان قلم بر کاغذ نهاده یا تایپ کرده‌اند، با امواج سرکش اقیانوسِ زبان دست به گریبان بوده‌اند. به‌ویژه نویسندگان که مصائب کم‌وبیش همانندی داشته‌اند. به این ترتیب، نویسندگان هر عصری، کوچک و بزرگ، از طریق کتاب‌ها با نویسندگان پیش از خود ارتباط دارند. کار نویسندگان حفظ این ارتباط است. این مزیت نامحسوس و بی‌اندازه الهام‌بخشی است که هر روز با شکوه و عظمت زبان سروکار داشته باشیم. کتاب سبک شخصی در رمان تلاشی است برای پیداکردن این مسیر و رسیدن به سبک شخصی.