داستان فراموشی

این کتاب متذکر جهانی است که باید خود را در آن احساس کنیم و نسبت خود را با خود و دیگران به جستجو بنشینیم. به خصوص اگر بخواهیم جایگاه دینداری را در این نسبت دنبال نماییم به میان آوردن مطالب در نسبت با حساسیتهای شهید آوینی و دنبال کردن آنها امتیاز خاص این کتاب است تا معلوم شود نه می توان نسبت به متفکران غربی از دکارت گرفته تا هایدگر غافل بود و نه میتوان تماماً اندیشه خود را به آنها سپرد و از حضور تاریخی خود بی تفاوت عبور کرد.

خواننده کتاب با تأمل در مطالب این نوشتار متوجه حضوری میگردد که نمی توان از آن غفلت کرد و در حین مطالعه کتاب با متفکرانی آشنا میشود که نمیتوان آنها را در این زمانه نادیده گرفت.